รายงานวิจัยเรื่อง “อิทธิพลของเครื่องรางของขลังที่มีต่อชาวพุทธในสังคมไทยปัจจุบัน”

โดย นางสาวโรสิตา  แสงสกุล   

 

การวิจัยในครั้งนี้ได้ผลการวิจัยสรุปดังนี้

                พฤติกรรมของชาวพุทธในสังคมไทยปัจจุบันที่มีต่อความเชื่อเรื่องเครื่องรางของขลังมีอยู่เป็นจำนวนมากและอย่างแพร่หลาย ชาวพุทธมักนิยมพกพาเครื่องรางของขลังติดตัวตลอดเวลา ทั้งนี้เพื่อยึดเหนี่ยวจิตใจ สร้างขวัญกำลังใจ ทำให้รู้สึกอุ่นใจ ปลอดภัยจากภยันอันตรายรอบตัวที่อาจจะเกิดขึ้น เพราะความเชื่อต่อเครื่องรางของขลังที่ว่าสามารถปกป้องคุ้มครองได้ และยังให้โชคลาภ  โดยเฉพาะในด้านพาณิชย์ ซึ่งสามารถสังเกตได้จากร้านค้าต่างๆ จะนิยมบูชานางกวัก หรือกุมารทอง เพื่อทำมาค้าขายให้เจริญรุ่งเรือง  แม้กระทั่งพระสงฆ์หรือนักวิชาการเห็นว่าความเชื่อในเครื่องรางของขลังนั้นสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามกาลเวลาแต่ละยุคสมัย

พระสงฆ์ผู้มีหน้าที่เผยแผ่และสืบต่อพุทธศาสนาควรสร้างให้ความเข้าใจแก่      ชาวพุทธที่ถูกต้อง เช่น หากชาวพุทธที่ศรัทธาในเครื่องรางของขลัง นอกเหนือจากการนับถือพระรัตนตรัยนั้น ชาวพุทธก็ควรเดินทางสายกลาง ไม่ควรนำจิตใจไปลุ่มหลงมากจนเกินไป นอกจากนี้ยังมีพระสงฆ์บางรูปที่นิยมสร้างเครื่องรางของขลังให้ชาวพุทธนำพกติดตัวนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำ เพราะพระสงฆ์ต้องมีความสำรวม ละจากกิเกสทั้งปวง ชาวพุทธกลับมองว่าเป็นเรื่องปกติ แต่ต้องมีเจตนาในการสร้างเครื่องรางของขลังอันเป็นประโยชน์ทางด้านพุทธศาสนา ก่อให้เกิดกุศล  มิใช่เป็นไปในรูปเชิงพาณิชย์

              ชาวพุทธเองนั้น ก็ควรทำความเข้าใจเกี่ยวกับเครื่องรางของขลังด้วยว่า แม้ว่าเราจะมีความเชื่อว่าสิ่งนั้นมีอำนาจ มีคุณวิเศษ แต่ก็ไม่สามารถช่วยเหลือเราได้ทุกเรื่อง การที่เราเชื่อในเรื่องใดก็ควรเชื่อด้วยความมีเหตุผล ใช้ปัญญาพิจารณาไต่ตรองให้รอบคอบ ผู้อื่นก็ไม่สามารถมาหลอกลวงเราได้ รวมทั้งหากอยากประสบความสำเร็จในชีวิต มีชื่อเสียง เงินทอง ไม่ใช่ว่าอาศัยเครื่องรางของขลังเป็นตัวช่วย ขณะเดียวกันตัวเราก็ต้องช่วยตนเอง ด้วยการประกอบสัมมาอาชีพ และยึดถือหลักคำสอนในพุทธศาสนาพร้อมนำไปปฏิบัติเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตประจำวัน



ดาวน์โหลดเอกสาร


back>>